نکته پایانی
از آنچه که گفته شد نتیجه می گیرم که وفاق ملی یکی از ضرورتهای جامعه است که عدم آن باعث می شود جامعه در سراشیبی سقوط قرار گیرد. ما بارها وحدت و وفاق ملی مردم ایران را در صحنه های مختلف از جمله پیروزی انقلاب اسلامی و در برگزاری انتخابات دیده ایم. اما چند سالی است که دشمنان قسم خورده این نظام به خیال باطل خود فکر می کنند که مردم دیگر آن وحدت و وفاق ملی را که در پیروزی انقلاب اسلامی داشتند، ندارند لذا درصدد این برآمده اند که بین مسئولین نظام و مردم تفرقه و جدایی جاری سازند و این نظام را از داخل به سراشیبی سقوط بکشانند. حال بر ماست که با حفظ وحدت و وفاق ملی خویش به این دشمنان اعلام کنیم که این خیال خام آنها رویایی بیش نیست چرا که ما با این که در بعضی از مسایل با هم اختلاف داریم اما وجود این اختلافات یک امر عادی و قابل قبول است و در واقع ما در اصول بنیادین نظام اختلافی نداریم و همان امت واحده سال ۱۳۵۷ هستیم که توانست رژیم شاهنشاهی را سرنگون و دست استعمارگران را از این کشور قطع نماید.